CZYTANIA NA  XIX NIEDZIELE ZWYKŁĄ - ROK B 

 

PIERWSZE CZYTANIE (1 Krl 19, 4-8)

Cudowny pokarm przywraca siły Eliaszowi

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Eliasz poszedł na pustynię na odległość jednego dnia drogi. Przyszedłszy, usiadł pod jednym z janowców i pragnąc umrzeć, powiedział: «Wielki już czas, o Panie! Zabierz moje życie, bo nie jestem lepszy od moich przodków». Po czym położył się pod jednym z janowców i zasnął.

A oto anioł, trącając go, powiedział mu: «Wstań, jedz!»

Eliasz spojrzał, a oto przy jego głowie podpłomyk i dzban z wodą. Zjadł więc i wypił, i znów się położył.

Ponownie anioł Pański wrócił i trącając go, powiedział: «Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga». Powstawszy zatem, zjadł i wypił. Następnie umocniony tym pożywieniem szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Bożej góry Horeb.

Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 34 (33), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 9a)

Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Refren.

Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał *
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.

Refren.

Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, *
i uwolnił od wszelkiego ucisku.

Refren.

Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, *
aby ich ocalić.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, *
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.

Refren.

DRUGIE CZYTANIE (Ef 4, 30 – 5, 2)

Naśladować Boga, który objawił swoją miłość w Chrystusie

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:
Nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym zostaliście opieczętowani na dzień odkupienia. Niech zniknie spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważanie – wraz z wszelką złością. Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg wam przebaczył w Chrystusie.

Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na woń miłą Bogu.

Oto słowo Boże.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 6, 51ab)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIA  (J 6, 41-51)

Chleb żywy, który zstąpił z nieba

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Żydzi szemrali przeciwko Jezusowi, dlatego że powiedział: «Ja jestem chlebem, który z nieba zstąpił». I mówili: «Czyż to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę my znamy? Jakżeż może On teraz mówić: Z nieba zstąpiłem».

Jezus rzekł im w odpowiedzi: «Nie szemrajcie między sobą! Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Napisane jest u Proroków: „Oni wszyscy będą uczniami Boga”. Każdy, kto od Ojca usłyszał i przyjął naukę, przyjdzie do Mnie. Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne.

Ja jestem chlebem życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata».

Oto słowo Pańskie.

 

KOMENTARZ

Jezus powiedział: „Ja jestem chlebem, który zstąpił z nieba”. Czy wierzysz w to?

Żydzi na te słowa zaczęli szemrać. Oni znali Jezusa jako Człowieka, który urodził się w konkretnej miejscowości i w konkretnej rodzinie. Brakowało im wiary, aby spojrzeć na Niego zgodnie z zapowiedzią Pisma. Szemranie rodzi się z niedowiarstwa i dotyka wiary Ten, kto nie ufa, zaczyna szemrać i osłabia wiarę innych ludzi. Człowiek, za plecami drugiego, przekazuje swoje wątpliwości i podważa wiarę innych narażając ich na upadek. W ten sposób może zniszczyć przyjaźń, miłość, związki małżeńskie.

Żydzi szemrali przeciw Jezusowi, ponieważ Mu nie wierzyli. My czasem przyjmujemy podobną postawę. Jezus wyjaśnia dziś, że Jego życie jest darem ofiarowanym za zbawienie wszystkich ludzi. Drugim zaś darem danym nam od Ojca jest wiara. Wiara jest darem, ale jest także wolną odpowiedzią człowieka na dar Jezusa, na dar Jego Słowa.

Historia się powtarza. Jak Bóg, który na pustyni wobec szemrania synów Izraela odpowiedział darem manny, tak również Jezus Chrystus wobec szemrania Żydów odpowiada darem z samego siebie, darem swojego życia, które zostanie przybite do krzyża. Odpowiada darem miłości aż do końca.

Chrystus jest chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Ten chleb to Jego ciało, czyli Jego życie, które jest źródłem życia wiecznego. W Ewangelii słyszymy sprzeciw wobec tego słowa: „jak człowiek może nam dać swoje ciało do spożycia?”. Nie chodzi o spożywanie ciała w sposób fizyczny, ale chodzi o wiarę, która przyjmuje, że życie Jezusa Chrystusa ofiarowane na krzyżu jest darem Tego, który nas umiłował i samego siebie wydał za nas, abyśmy mieli życie wieczne. Przyjmujemy to Słowo z wiarą, a w sakramencie karmimy się także Jego ciałem eucharystycznym.

Co mamy robić, aby mieć życie wieczne? Gdy Jezus daje nam swoje Słowo, nie zamykajmy naszych uszu. Gdy Jezus daje nam swoje ciało, czyli swoje życie w Eucharystii, nie zamykajmy naszych ust.